woensdag 10 augustus 2011

keep swimming

Just keep swimming, just keep swimming, just keep swiming, swiming, swim-hing. 
Of in dit geval; just keep walking, keep walking, keep walk-hiiiing.
Blijven lopen? Ja, blijven lopen, wat er ook gebeurt.
Aan mijn voeten te merken was dat het wat er gister avond door mijn hoofd ging.
de heletijd; keep walking, keep walking. Ook al zijn mijn voeten nog zo moe,
doen mijn pumps pijn en is de grond onder blote voeten toch wel erg, erg koud.
Het begon allemaal met de ideeën om te chillen met een paar mensjes en daarna te blijven slapen bij Roos samen met Denise.
Maar toen bleek dat een van de mensjes niet kon.
Na een aantal heldhaftige reddingspogingen te hebben bedacht zouden we de persoon in kwestie maar even bij hem thuis ophalen.
Maar toen we 2x langs het huis waren gelopen om te checken of het wel het goede huisnummer was, vonden we het toch wel een beetje eng.
Ons reddingsplan werd dus niks en gingen we na een tijd een beetje gechilld te hebben vlakbij zijn huis maar terug naar de bushalte omdat een vriend van Denise ook had besloten dat hij niet kon komen en we hem bij het bushokje zouden treffen. Na onze bus gemist te hebben, even gezellig gekletst te hebben die vriend, en heerlijk nat te zijn geworden door de stortbui kwam de vader van Roos ons ophalen.
Na onze chillsessie te hebben gehad moesten we opschieten om de allerlaatste bus die ging nog te halen.
En ons kennende? Ja, inderdaad. die hebben we gemist.
De vader van Roos was immers geen taxishauffeur, dus van hem mochten we lekker dat hele stuk van Zwolle tot Hasselt lopen.
Gelukkig waren de jongens zo lief om ons tot Stadshagen mee achterop te nemen,
maar vanaf daar moesten we toch echt het hele stuk van 13km met zn drieën in het donker naar Hasselt lopen.
Roos aan de ene en Denise aan de andere arm.
Na 2uur te hebben gelopen, heel veel te hebben gegild, elkaar nog meer verhalen te hebben verteld en natuurlijk heel bang geweest waren in het donker kwamen we veilig aan in huize Mussche.
Die nacht was het; niet slapen, gekdoen, kussengevecht, foto's maken, kieteldood uitdelen, natuurlijk de leukste kinderfilms kijken; Finding Nemo en Charlie and the chocolat factory (en dan natuurlijk ook al die stemmetjes nadoen en meezingen met de oempa-loempa-liedjes) en  vooral heel veel lol hebben.
De volgende ochtend gingen we dan ook vroeg ontbijten bij de, ja natuurlijk; MacDonalds
- het was echter het meest ranzigste ontbijt dat ik ooit heb gehad, maar dat even achterwege - .
De rest hebben we gevuld met shoppen, shoppen en shoppen.
Roos heeft er weer een flinke dosis nieuwe makeup en sieraden bij, Denise een (jaja, door mij uitgezocht) nieuw setje leuke kleren en ik een nogal heftig paar schoenen.

En ookal is het leven nou zo moeilijk. Is het eng en zwaar om die 13km in het donker, op hakken of op blote voeten vol te houden..  just keep swimming.
Want dan komt alles uiteindelijk toch weer goed.

xoxo'




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen